Bu Blogda Ara

7 Ocak 2012 Cumartesi

AntareS - Forma Kültürü


Uzun süredir takip ettiğim bir yer burası. “Takım tutmak” demek, “taraftarlık” demek, her şeyden önce “renk” demek benim için. Neden “renk” demek anlatacağım. Blogla ilgili konuşalım bir kuple.
Bir süre önce Selocan’a bir mail attım. “Sitede Nike lansmanından sonra bir düşüş var? Hayırdır? Tahmin edilen Nike tasarımları gelmeyince kırgınlıklar mı oldu? Dedim.”
Her başarılı Türk işinde olanlar olduğunu zaten tahmin ediyordum. Her şey iyi giderken takip et, destekle, gıpta et, en ufak bir hatada aşağıya çekmeye çalış. Salla, saldır. En iyi yaptığımız iş ne yazık ki Türkler olarak.
Bloğun tamamen bir haber bloğu olmadığını bildiğim için, “yazmak isterim, ne dersin?” dedim, tasarımcı ve taraftar kimliğimle. A’dan Z’ye ne varsa kendimce doğru, yazar, paylaşırım diye düşünerek. Ve, neredeyse uzay çağını yaşadığımız şu zamanlarda, bu kadar kuvvetli bir medyanın, renk-forma-taraftarlık-doğrular-yanlışlar çerçevelerinde yazılardan daha da etkili olabileceğini, bir şeyler yapılabileceğini düşünerek.  Mantıklı her desteğe olumlu bakan biri olarak yaklaştı Selocan.
Hadi hayırlısı;

RENK

Her kulüp, her takım renkleriyle vardır, var olmalıdır. Tarihleri boyunca gerek logolarından çıkan renklerin uyarlanması, gerek yer aldıkları coğrafyadan esinlenen renklerin uygulanması sebebiyle oluşmuştur takım ve kulüp renkleri. Coğrafyalarında vardır, logolarında vardır, tarihlerinde vardır, kurucu “ilk”lerini karakterlerinde vardır. Ve nesiller boyunca “gönül vermişlerinin” ruhlarında vardır o renkler. O renk yoksa en taraftar baba, “renktaş”” yapamaz çocuklarını, en yakın arkadaşlar saha içerisinde “ezeli rakip” ama saha dışında “ebedi dost”tur.
Her Galatasaraylının içinde taşıdığı kırmızının ateşi gibidir, hissettiği sıcağın sarısı gibidir ruhu. Takımla böyle bütünleşir, bunu görmek ister. Spor müsabakalarında yer, gök sarı-kırmızı olsun ister. Saha içindeyse gerçek Galatasaraylı, arkadaşlarına “Her yerde kırmızı görecekler! Haydi!” diye bağırır devre arası konuşmalarının birinde Kaptan Bülent Korkmaz’ın yaptığı gibi. Daha deli olanları Kadıköy’de Sarı/Kırmızı dolaşmak ister maç günleri Şükrü Saraçoğlu etrafında. Formasını giyip, “Ben farklıyım, ben sizden üstün olanım, farklı olanım” demek ister.
Bu yüzden rahat seyredemeyiz Şükrü Saraçoğlu maçlarını deplasmanda. Rahatsız oluruz hep. Her yer laciverttir çünkü her yer sarıdır bir de. Ama sarıya bile “benim sarım” diyemez Galatasaraylı. “Turuncudan iz taşıyan tok bir sarı” değildir çünkü Saraçoğlundaki Sarı.
Her kulüp, her takım renkleriyle vardır, renkleriyle var olmalıdır. Renkleriyle tanınmalı, renkleriyle anlatılmalıdır diğerlerine. Kendine has renkleri, kendine has tonları olmalıdır renklerin. “Gönül vermişlerinin” içindedir renkleri. Galatasaray için “vişneye çalan, koyuca tatlı bir kırmızı” ve “turuncudan iz taşıyan tok bir sarı” olmalıdır Galatasaray’ın rengi. Nerede kırmızı görsem dikkatimi çeker, ne zaman sarı kullanacak olsam, turuncuya dönük kullanmaya gider elim. Çünkü ben de Galatasaraylıyım.

FORMA KÜLTÜRÜ


Türkiye’de spor-renkler-forma kültürü ile ilgili konuları, yüzlerce yönden ele almak mümkün. Babam ile, 1980 yılının soğuk bir kış akşam üstü, 6 yaşımdayken ilk kez bir Galatasaray maçına gittiğimde, futbol, kurallar, oyun hakkında pek bir bilgim olduğu söylenemezdi. Maçın nasıl geçtiği, kimin kazandığı, nasıl oynadığımızı pek hatırlamasam da, babamın omuzlarındayken “Hangileri bizimkiler?” diye sorduğumda, “Hangileri olacak aslanım? Kıpkırmızı ve sapsarı formalı olanlar.” Cevabını hala çok ama çok net hatırlarım.
Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin kuruluşundan önceki o zorlu yıllarda ve Cumhuriyetimiz kurulduktan sonraki o ilk zorlu 10-20 sene dönemlerinde, bu gün olduğu kadar gözde miydi futbol onu da bilmiyorum ama o dönemlerde futbol ile ilgilenen kesimlerin ve taraftarların spora farklı anlamlar, farklı yaklaşımlar yüklediği de bir gerçek olsa gerek. Tarihinin en zor dönemlerini geçiren bir millet, o zamanın şartları ile, kendi içinde sımsıkı tutunacağı bir şey haline getirmiş sporu, özellikle futbolu.
Şu anda liglerimizde yer alan tüm kulüplerin tarihini araştırırsak, eminim ki Milli Mücadele zamanlarından, Osmanlının son dönemlerindeki zamanlardan kalan bir çok Milli anı ve olayla karşılaşırız. Galatasaray’ın kuruluş amacının “Türk olmayan takımları yenmek” olduğu gibi veya Fenerbahçe’nin İşgal kuvvetleri karma takımlarıyla yaptığı o tarihi maçtaki gibi.
Ve günümüze taşınan Galatasaray-Fenerbahçe rekabetinin bile aslında, “ülkemizi en iyi şekilde Avrupa takımlarına karşı kim temsil eder” rekabeti olduğu da, kabul edilmesi gereken gerçeklerdendir, tarihe baktığımızda. Önümüzdeki zamanlarda fırsatımız olur ise bu konular ile ilgili de yazılar yazar, bilgileri paylaşırız, dönelim “Forma Kültürü”’ne.
Forma Aşkının veya forma sevgisinin ne demek olduğunu, taraftarlar için formanın ne anlama geldiğini, neleri simgelediğini anlatmaya gerek yok. Kan kırmızı üzerine düşmüş hilali, nasıl Milli Takım formasında görmeyi istersek her Türk olarak, taraftarı olduğumuz renkler ile özdeşleşmiş formaları da görmek o demektir kendi takımımızın üzerinde. “O renk” demektir takım, “O renk” demektir o forma. Ve az önceki paragraflarda bahsettiğim tarih hadiselerinden dolayı da, özellikle bizim takımlarımızda özdeşleşmiş formalar vardır kulüplerimizde. “Parçalı sarı/kırmızı” gibi, “Çubuklu sarı/lacivert” gibi, “Karakartal siyahı” gibi.
Bir çok taraftarın sezonluk isim yazdırmaması bu yüzdendir aslında. Çünkü bizde kültür “herkes gider, biz kalırız” kültürüdür. Çünkü bizde kültür “o formaları çıkarın, öyle oynayın!” kültürüdür. Çünkü bizde kültür, tribünde formaları çıkarıp, çırılçıplak kalıp, takımı öyle protesto etmek kültürüdür. Bizlerdeki kültür, “Metin Oktay”’lar, “Lefter”’ler üzerlerindeki renklerin kültürüdür, Metin’deki parçalı, Lefter’deki çubukludur.
Bütün bu yazdıklarımın, biraz tarih, biraz bilgi, çokça yorum, aslında daha sonra yazmayı düşündüğüm bir çok konu ile ilgili temel olmasını, yazı ve yorumlarımın bunlar unutulmadan değerlendirilmesini istediğim için yazıyorum. Gerek eleştiren, gerek bilgilendiren, gerekse de ele alacağım konularda “ne yapılması” gerektiğini bir nebze olsun gösterebilen yazılar yazmayı planlıyorum. Renk kombinasyonlarından tutun da, taraftar gözüyle formalardan, Nike mağazalarından tutun da, kendi Storumuza kadar olan her konuda görüşlerimi belirtip, sizlerle paylaşacağım.
Umarım herkesin düşüncelerine bir nebze “ses”olabilirim.
Kalın sağlıcakla.


AntareS

3 Ocak 2012 Salı

SARI ALTI KIRMIZI


Galatasaray bugünkü maça sezon başında TFF katalogunda gördüğümüz ancak ilk yarı boyunca hiç giymediğimiz sarı altına kırmızı şort-çorap kombinasyonu ile çıktı. Biz iç saha maçlarında parçalı forma hatta beyaz şortlu kombinasyonun dışına çıkılmasına karşıyız fakat görüntü olarak epeydir hasret kaldığımız nostaljik bir kombinasyonu sahada görmek biraz olsun sevindirdi bizi.

Formanın eksikleri var. Mesela şort parçalı formanın şortu. Nike arması siyah ve fontlar beyaz renkte. Kısacası sarı formanın altına uyarlamak için hiçbir çaba harcanmamış. Nike logosu ve fontlar sarı olsa daha kaliteli dururdu. Direkt iç saha formamızın kırmızı şortunu giydirmişler altımıza.

Güzel yanı ise kombinasyon işine el atmış olmamız. Zaten iç saha formasının esas şortunun açık renk olduğu bir takımın, dış saha formasının şortunun koyu renk olması mantıklı olandır (Bunun hakkında yazarız). Geçen sene Mercan forma ile yıllar sonra tekrar hayata geçirdiğimiz bu farklı renk şortlu dış saha forması meselesini bu sene sarı forma ile bir adım daha ileri taşıdık. Neden ileri taşındı, çünkü alternatif bir de sarı şortu ve çorabı var.


Yukarıda bahsettiğimiz bir kaç detay eksikliği olmasına rağmen nostaljik oluşu ve kombinasyon olayını oturtması sebebiyle sarı formanın bu hali hoşumuza gitti. Fakat iç sahada giyilmesine sonuna kadar karşıyım.

*resim kaynak sporx.com
* ikinci resim 1990-1991 sezonuna aittir.

2 Ocak 2012 Pazartesi

Son 2 Maç


Önceki hafta içerde oynanan Telekom maçı. Euroleague'deki manzaranın üstüne, bir de içerde oynanan, ciddi denebilecek maçta beyaz giyilmesi...



Ve geçtiğimiz haftaki Fenerbahçe maçı. Şu noktada bizi çok ilgilendirmese de, kendi sahasında, "şu maçta" onların beyaz giymesi ilginç. Biz şükür ki bu maçta parçalıyı giydik. Çubukluyu giyseler bile parçalı giyilebilirdi. Hiç olmadı beyaz şortla. Anlayacağınız yoklukta iyi haber. Doğru tercihlerin devamını diliyoruz.

26 Aralık 2011 Pazartesi

İLK YARI FORMA KARNEMİZ



İlk yarı forma karnemiz yukarıdaki gibidir. Henüz sadece ligde mücadele ettiğimiz için kolay bir tablo oldu. İlk tablo; Hangi formanın, hangi kombinasyonla kaç kez giyildiğini ve iç saha-dış saha durumlarını gösteren tablo, ikinci tablo ise sırasıyla maç-maç hangi formanın giyildiğini gösteren tablo. Uğurlu mu değil mi diye kafa yormak isteyenler için galibiyet-mağlubiyet durumlarını da ekledim.

17 Maçın 11'inde parçalının giyilmesi çok iyi bir istatistik değil. Sarı eğer iç sahada kullanılmayıp onun yerine parçalı kullanılsaydı ki 3 maç daha eklenecek demektir bu, süper istatistik olurdu. Siyah forma 1 kere giyilmiş. Biz ona away diyorduk ama 3rd görevini üstlenmiş.

Kombinasyonlarda sıkıntı var. Katalogda sarı foranın altında gördüğümüz kırmızı şort-çorap kombinasyonunu henüz hiç kullanmadık. Parçalı formayı da çoğu zaman kırmızı şort ile kullandık. Özellikle iç sahada kırmızı şort ile 5 maça çıkmamız kötü.

Bu arada formalarımız çıktığından beri 6 hazırlık maçı oynadık. Daha öncesinde geçiş dönemi hazırlık formalarını giyiyorduk. Bu 6 maçın 1'inde sarı, 2'sinde siyah, 3'ünde parçalı giydik. Parçalıların 2'sinde beyaz şort kullandık.

21 Aralık 2011 Çarşamba

Euroleague Karnesi

Geçen sezon Euroleague maçlarını izlerken Fenerbahçe Ülker'in forma tercihlerine çokça söylenmiştim. Sebebi ise, sanki takımın renklerini değiştirmişler gibi, neredeyse her maç beyaz formalarını giymeleriydi. Hadi deplasmanda giymen gerekir, tamam. Fakat kendi evinde neden?..

Bu sezon malum, ilk kez Galatasaray (Medical Park) Euroleague'de yer aldı. İlk katılım için gayet iyi bir performansla da, ilk tur gruplarını geçtik. Ama, artık "gülme komşuna gelir başına" misali mi dersiniz, ne dersiniz, yukarda anlattığıma benzer bir tutum da Galatasaray'da oluştu. Çoğu maçta beyaz formamızı giydik.

Tek tek bakalım hatta:


İlk maç. Deplasman. Beyaz giyildi. Laciverte karşı parçalı bile giyilebilirdi, bırak kırmızıyı.



2. maç. Abdi İpekçi'de Kazan maçı. Beyaz giyiliyor. Yeşil formaya karşı diğer 2 forma da giyilebilir. Ki hadi koyu-koyu denk getirmek istemesinler. Adamların diğer forması sanırım beyaz...


3. maç, Siena deplasmanı. Siyaha karşı "yine" beyaz giyiliyor. Ev sahibi siyah giydiyse, yine diğer iki forma da giyilebilir. O değil de Siena neden siyah giyiyor abi? yeşil-beyaz değil mi bunların renkleri? Benim bildiğim 2. forma olarak siyah giyiyorlardı. Onlarda da bize benzer bir problem var sanki.


4. maç, Olimpija deplasmanı. Nihayet kırmızı forma. Doğru tercih.



5. maç, içerde Barcelona ile. Bu sezon açık mavi ve siyah deplasman formaları var -malum, futbol takımıyla paralel gidiyorlar. Yani, yine parçalı ya da kırmızının giyilebileceği bir maç.



6. maç, içerde Prokom ile. İlk maçın tekrarı. Bizde beyaz, onlarda laci...


7. maç, Kazan deplasmanı. Parçalı giyilebilecek maçlardan. Tercih beyaz olmuş.


8. maç, içerde Siena maçı. Burada da deplasmandaki maçın aynısı. Parçalı giyilmiyor.


9. maç, geçen hafta. Abdi İpekçi'de Union Olimpija maçı. Yine... beyaz forma.




Son grup maçı. Bu kez mecburen beyaz.

Tablo:

Deplasmanda 4 kez beyaz, 1 kez kırmızı forma giyilmiş
İçerde ise 5 kez beyaz forma.
Toplamda, 9 kez beyaz forma, 1 kez kırmızı forma.

1. forma konumundaki parçalı forma, 1 kez bile giyilmemiş.

Şampiyonlar Ligi'nde bazı takımlar asıl renkleriyle alakasız, bu organizasyona özel formalar hazırlar, ve Ş. Ligi maçlarının çoğunda, şartlar uygun olursa da hepsinde bu formayı giyer. Bu akımın öncüleri de, Marsilya ve Lyon'dur. Bildiğim kadarıyla böyle bir uygulama yok bizde. Fakat 1. formamızmış gibi, hunharca beyaz giymişiz.

Hadi birkaç maçta "diğer formayı getirmedik" geyiği olsa... Tamam, Barcelona maçında beyaz giyilmek zorunda... Eee, geri kalanlar?
Ev sahibi olunan maçlarda neden 5'te 5 gibi "mükemmel" bir sonuç? Ev sahibi takımın forma seçiminde önceliği yok mu? Görünüşe bakılırsa parçalı forma, basketbol şubemiz için sadece sezon başı poster çekiminde kullanılan, sembolik bir giysi hüviyetinde.

Umarız bundan sonraki Euroleague (ya da turnuva ismi her neyse, bütün Avrupa kupaları maçlarında) maçlarında daha özenli davranılır bu konuda.
Copyright © 2010-2014 galatasarayformalari.com - Tüm Hakları Saklıdır